Figo Fago Pizza&Cafe

Odpowiedź właściciela:

Panie Jarku, dziękujemy za opinię- choć muszę przyznać, że trudno ją traktować poważnie, skoro sam Pan przyznał w rozmowie (a zapis z monitoringu to potwierdza), że nienawidzi Pan pizzy neapolitańskiej. Widzę też, że w innych lokalach serwujących dokładnie ten sam styl (np. Calabria) napisał Pan bardzo podobne komentarze. Więc o co chodzi, Panie Jarku? Lubi Pan sobie po prostu ponarzekać, czy to jakaś osobista krucjata przeciwko neapolitańskiej pizzy? 😄 W tajemnicy mogę Panu zdradzić, że ja nie lubię kuchni indyjskiej… więc po prostu nie chodzę do indyjskich restauracji 😅 Ze swojej strony zaproponowałem Panu kilka miejsc w sąsiedztwie z klasyczną pizzą i chciałem wskazać drogę, bo powiedział Pan, że wszędzie ta neapolitańska… Cóż, przynajmniej ma Pan kolejny wpis do swojej antyneapolitańskiej kolekcji. Pozdrawiam, Figo Fago Boss 🍕 P. S. Widzę, że ocena i recenzja została edytowana, więc i ja pozwolę sobie na odpowiedź, ponieważ pewne kwestie wymagają wyjaśnienia, aby nie wprowadzać w błąd innych gości: "Neapolitańska bryja" i mascarpone: Przyjście do pizzerii specjalizującej się w stylu neapolitańskim, zdeklarowanie, że się go nienawidzi, a następnie zamówienie pizzy z mascarpone (który naturalnie zwiększa wilgotność ciasta) i późniejsze narzekanie na wilgotność... to, szczerze mówiąc, zagadka logiczna na miarę wszech czasów. Nikt, kto rozumie ten rodzaj pizzy, nie oczekuje "sztywnego i chrupkiego" trójkąta. Pizza neapolitańska to AVPN (wystarczy tylko wygoglować skrót), miękkie ciasto, mokre w środku, jedzone sztućcami lub składane, i instrukcja w menu jest po to, by nowicjusze w tego rodzaju pizzy mieli małe ułatwienie. Brak wiedzy o pizzy: "Dzieło sztuki polega na tym, aby ciasto było bardzo cienkie, ale suche, chrupkie i dawało tą wymaganą sztywność." Opisuje to dokładnie styl rzymski, nowojorski lub klasyczny polski "placek". Oczekując tego w pizzerii neapolitańskiej, wykazuje się brakiem elementarnej wiedzy o tym, co się zamawia i co się je (co zresztą widać po innych recenzjach, gdzie neapolitańską nazywa się pizzę z Bisto Stacji). Kwestia radełka (noża do pizzy): Na stoliku, co widać na zdjęciach, zawsze znajduje się koszyk na sztućce, który idealnie służy do odkładania używanego noża. To nie jest problem pizzerii, że został on zignorowany. Serwetki i przyprawy: Serwetki są podawane w standardzie. Pieprz, sól, oliwy smakowe są dostępne przy barze lub na życzenie, aby szanować oryginalny smak składników, a nie z powodu oszczędności miejsca. Nie da się ukryć, że ten profesjonalny argument o przyprawach idealnie podsumowuje całą tę "krucjatę". Rozmowy służbowe: Restauracja to nasze miejsce pracy. Rozmowy o nowym menu sezonowym czy organizacji lokalu poza godzinami największego ruchu są naturalne i nie stanowią "braku kultury" wobec gości. Tym bardziej, że ta rozmowa to wymiana może 3 zdań o karcie. Fakt, że po kulturalnej i merytorycznej odpowiedzi odejmuje się nam gwiazdki za "niepotrzebną dyskusję", tylko potwierdza, że nie chodziło o pizzę, lecz o potrzebę wyładowania frustracji. Najbardziej cieszy nas to, że wszystkie te merytoryczne komentarze pozostawia pan pod imieniem, nazwiskiem i zdjęciem. Dzięki temu inni goście od razu wiedzą, jak wygląda lokalny "ekspert" i samozwańczy krytyk, który stawia sobie za cel walkę z nieznanym sobie stylem kuchni, a potem dziwi się, że dostaje to, co zamawiał. Nie wymagam formy Pan/Pani, ale brak tej grzeczności otwiera mi małą furtkę do równie bezpośredniej riposty ...Klient nasz Pan. Cóż... po takich "Panach" jak pan, to mój dziadek na konia wchodził. Pozdrawiamy i życzymy powodzenia w krucjacie, Figo Fago Boss