Trufla

Fajne miejsce z dobrym jedzeniem i miłą atmosferą starego Konstancina. Dania smaczne i ładnie podawane. Wnętrza odcinają was od rzeczywistości i prowadzą raczej do czasów przedwojennych kiedy tereny tu były zamieszkiwane przez przedstawicieli świata literackiego, muzycznego i artystycznego, więc warto wpaść na spokojną kolację przy świecach.

Restauracja zdecydowanie warta uwagi. Serwuje najlepszego tatara jakiego kiedykolwiek jadłem. Dodatkowo inne dania które testowałem są podanie mega estetycznie oraz są prawdziwą ucztą dla kubków smakowych. Lokal warty odwiedzenia. Ceny początkowo wydają się dość spore ale gdy zacznie się ucztę wyraźnie czuć składniki najwyższej jakości oraz talent kulinarny który sprawia że chcę się tam wrócić i spróbować kolejnych pozycji z karty. Na pozytywną uwagę zasługuje też obsługa restauracji która dokłada wszelkich starań aby klient wyszedł zadowolony. Ja jestem i dziękuję za miłą rozmowę z Panią Manager która nas obsługiwała. Do zobaczenia!

Dzisiejszy posiłek był prawdziwą ucztą — nie tylko dla podniebienia, ale i dla zmysłów. Smaki idealnie się ze sobą łączyły, wszystko było świeże, pięknie podane. Do tego klimat restauracji zachwyca — ciepły, przytulny, z atmosferą, która od pierwszej chwili sprawia, że chce się zwolnić i po prostu cieszyć chwilą. Obsługa przemiła, uważna i profesjonalna. Dzięki nim cały wieczór był wyjątkowo komfortowy i po prostu udany. To miejsce, do którego aż chce się wracać. 🫶🏻

Restauracja Trufla to nie jest miejsce, które po prostu się odwiedza. To cel sam w sobie, kulinarna świątynia, gdzie główna bohaterka – tajemnicza i aromatyczna trufla – króluje w każdym calu, oferując gościom doświadczenie na najwyższym światowym poziomie. Już od progu witają gości stonowane, ziemiste barwy, ciepłe drewno i miękkie, punktowe oświetlenie, które wydobywa urok każdego detalu. W powietrzu unosi się ledwo wyczuwalna, ale magiczna woń – mieszanka drewna, dobrego wina i oczywiście, intensywnego aromatu trufli. Klimat jest intymny i wyrafinowany, idealny na romantyczną kolację lub celebrację najważniejszych chwil. Serce "Trufli" bije w jej kuchni, gdzie szef kuchni z pasją alchemika tworzy menu będące hołdem dla tego najcenniejszego z grzybów. Filozofia restauracji opiera się na szacunku do produktu. Tutaj trufli się nie "dodaje" – jej się "poświęca", pozwalając, by jej głęboki, ziemisty charakter prowadził całą kompozycję smaków. Obsługa w "Trufli" to mistrzostwo świata w dyskrecji i poczuciu humoru. Kelnerzy są niewidoczni, gdy nie są potrzebni, i pojawiają się w idealnym momencie, by dopełnić doświadczenie. Restauracja Trufla to miejsce dla koneserów i tych, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę z wysoką gastronomią. To instytucja, która nie tylko serwuje jedzenie, ale opowiada historię – historię o ziemi, pasji i jednym z najbardziej pożądanych przysmaków na świecie. Wizyta tu to inwestycja w niezapomniane, zmysłowe przeżycie, które na długo pozostaje w pamięci i podniebieniu.

To po prostu śmieszne i smutne jednocześnie. Kiedy przyszliśmy do restauracji, zapytano nas, czy chcemy usiąść w środku czy na zewnątrz. Ponieważ pogoda była ładna, poprosiliśmy o miejsce na werandzie. Po złożeniu zamówienia zorientowaliśmy się, że wewnątrz wnętrze jest o wiele ciekawsze, ale nie było już możliwości się przesiąść. Kelner powiedział, że jest nas tylko dwoje, żeby usiąść w środku, więc może następnym razem. Najważniejsze – kuchnia. Zamówiliśmy rosół z kaczki i ravioli z kaczką. Rosół był całkowicie bez smaku, nudny. Sprawiał wrażenie, jakby został przygotowany z gotowej mieszanki z „zestawu rosołowego”. Jeśli była tam kaczka, to tylko na opakowaniu tej mieszanki. Ravioli podano z zwiędłą sałatą, miejscami wręcz nadpsutą. Same ravioli smakowały jak pierogi. Z włoskiego było w nich tylko posypane na wierzchu parmigiano. Sos żurawinowy trochę ratował smak mięsa, ale generalnie ciężko było to ocenić, bo ravioli skleiły się w jedną wielką bryłę. Obsługa: nie zjedliśmy nawet połowy i poprosiliśmy o rachunek. Kelner przyszedł, policzył nas i zapytał, czy wszystko w porządku, patrząc na pełne talerze. Powiedzieliśmy szczerze, że nie, ale usłyszeliśmy tylko: „Rozumiem, mam nadzieję, że dacie nam jeszcze szansę.” Spoiler: więcej szans nie będzie. Nikomu nie polecam. To miejsce zatrzymało się w latach 90., mimo że lokalizacja jest świetna, a wnętrze wewnątrz miejscami naprawdę interesujące i z historią.