Mandragora żydowska restauracja

Przenosimy się w ciekawe miejsce. Z pozoru restauracja na rynku nie wyróżnia się specjalnie niczym pośród innych na rynku. Ale kiedy wjedziemy do wnętrza możemy się cofnąć w czasie - dosłownie. Jak kiedyś ubierali się kelnerzy i kelnerki jak wyglądały wnętrza i przede wszystkim jak smakowały potrawy kuchni żydowskiej. Od początku prowadzi nas przez ten świat przeurocza i sympatyczna kelnerka . Wprowadza nas w świat potraw które wyróżniają się na tle innych lokalnych. Opowiada z zamiłowaniem którąpotrawę wybrać, jak smakuje, czym się wyróżnia i co symbolizuje, bardzo dobrze obeznana z kartą menu. Dlatego kosztujemy czulent i wątróbkę. Potrawy te naprawdę są esencjonalne, dobrze doprawione, mięso idealnie się rozpada pod zębami, wątróbka idealnie wypieczona a na koniec placki ziemniaczane ręcznie tarte i zapiekane. Potrawy nie wyglądają na duże, ale uwierzcie mi są naprawdę sycące - samym zapachem można pojeść. Oryginalna kuchnia w niecodziennym wydaniu. Ogromne podziękowania dla przecudnej i przemiłej Pani Diany :) bez której, pewnie nie skosztowalibyśmy tych smakowitych dań i nie poczuli klimatu tej restauracji. Odpowiednia osoba na odpowiednim stanowisku 😊

Generalnie restauracja z ciekawym wystrojem ALE Po wejściu zostaliśmy przywitani przez panią kelnerkę i poprowadzeni na górę, Pani wskazała nam stolik i znikła (o kobieca naiwności któraś myślała że Pani poszła po kartę) kartę dostaliśmy po co najmniej 10 minutach. Dość szybko złożyliśmy zamówienie na kawę po żydowsku bo od dawna mieliśmy na nią smaka podczas składania zamówienia KLUCZOWYM było to że powiedziałam że poprosimy kawę NA POCZĄTEK. Bardzo chętnie zamówilibysmy coś jeszcze gdyby nie fakt że Pani kelnerka zabrała nam wszystkie karty. Nie zostawiła ani jednej. Po wypiciu kawy i podjęciu decyzji o przeniesieniu się do innego lokalu w celu pożywienia się kolejny kwadrans czekaliśmy aż któraś z Pań kelnerek zainteresuje się naszym stolikiem. Nic takiego się nie wydarzyło wiec zniecierpliwieni w końcu poprosiliśmy przechodząca Panią o rachunek (na który notabene czekaliśmy kolejne minuty) Generalnie w lokalu panował chaos wydaje mi się że brak tam panującego nad wszystkim managera. Restauracja bardzo (!) gwarna ze stosunkowo głośno grająca muzyką dlatego osobom w spektrum nie polecam tam wizyt. A Pani właścicielce sugeruję przyjrzenie się poziomowi obsługi klienta. Ja niestety tam nie wrócę

Mandragora to absolutnie fantastyczne miejsce! Jedzenie przepyszne, a porcje naprawdę bardzo duże – można wyjść najedzonym i szczęśliwym. Zachwyciła mnie nie tylko kuchnia, ale też ludzie i atmosfera. Kelnerzy są niezwykle profesjonalni, a jednocześnie totalnie na luzie – aż miło obserwować ich naturalne, ciepłe interakcje. Menu zostało nam pięknie i z pasją przedstawione, dzięki czemu wybór był czystą przyjemnością. Szczególne podziękowania za polecenie kelnerki – pierogi z gęsiną to prawdziwe pyszności, absolutny hit wizyty. Wyszliśmy stamtąd oczarowani – miejscem, jedzeniem i ludźmi. Dziękujemy!

Mandragora to miejsce z prawdziwą duszą na kulinarnej mapie Lublina. Klimatyczne wnętrza i muzyka tworzą atmosferę, która sama w sobie zachęca do zatrzymania się na dłużej. Jedzenie – smaczne, dopracowane, pełne charakteru i tradycji kuchni żydowskiej. Ogromny plus za obsługę: kelnerka, która mnie obsługiwała, w niezwykle rzeczowy i ciekawy sposób wprowadziła w świat żydowskich smaków, opowiadając o potrawach i ich historii. To sprawiło, że każdy kęs smakował jeszcze lepiej i pozwoliło w pełni docenić to miejsce. Mandragora to restauracja, do której chce się wracać – nie tylko na jedzenie, ale też po wyjątkową atmosferę i profesjonalną, życzliwą obsługę. Polecam z całego serca.

Byłam w Mandagorze tydzień temu i nie polecam tej restauracji. Jedzenie było bardzo dobre, ale obsługa pozostawia wiele do życzenia. Zostałam usadzona na wejściu do głównej sali, i jako że mam autyzm i nadwrażliwość na bodźce (w tym przechodzące blisko mnie osoby), wolałam przesiąść się bardziej wgłąb sali. Spytałam młodą kelnerkę szatynkę dwukrotnie czy mogę się przesiąść, wskazując na stoliki które były wolne, ale miały rezerwację za 45 minut. Za pierwszym razem odpowiedziała, ze „tam też nie będzie pani pasowało to też jest w przejściu”. Za drugim razem, gdy zapytałam, kelnerce aż opadły ręce, była widocznie zirytowana, zupełnie, jakbym ją obraziła. Odparła, patrząc nie na mnie a gdzieś obok: „no dobrze, jak tak bardzo chce się pani przesiać, to proszę bardzo” i odeszła. Atmosfera zrobiła się na prawdę nerwowa i ciężka, więc resztę posiłku spożyłam na zewnątrz. Nie rozumiem złości pani kelnerki z eyelinerem, bo z mojej strony nie było w mojej prośbie nic personalnego. Nie siedziałam w restauracji nawet 30 minut, rosół i pierogi z gęsiną wydano bardzo szybko, także przynajmniej mogłam jak najszybciej wyjść po nieprzyjemnej sytuacji.