René Cucina

René Cucina to miejsce, w którym od pierwszej minuty czuć dobrą energię. Obsługa ma niesamowity luz, żartuje, zagaduje, a atmosfera po prostu wciąga. To jeden z tych lokali, gdzie można siedzieć godzinami i nawet się tego nie zauważy. Jedzenie trzyma świetny poziom. Pizza jest w porządku, ale to dodatki robią robotę. Arancini z kokosem to małe zaskoczenie…w najlepszym tego słowa znaczeniu. Kluchy cacio e pepe są tak dobre, że potrafią śnić się po nocach. A sernik z pomidorową konfiturą i oliwą to absolutny hit. Wszystko było spójne, przemyślane i zwyczajnie pyszne. Świetne miejsce na Saskiej Kępie. Warto wpaść, pojeść i po prostu dobrze spędzić czas.

Pizza na kawałki niestety rozczarowała - od sposobu zamawiania (kelnerka wymienia jakie są smaki zamiast listy w menu lub obejrzenia ich za ladą) po smak - trufle ginęły w pikantnej kompozycji i zbyt niską temperaturę. Focaccia z rostbefem była chyba najsmaczniejszym daniem wieczoru. Talerzyk z burakiem rozczarował - nie czułem synergii między składnikami. Pierwszy raz jadłem Baked Alaskę i jest to niewątpliwie interesujący deser, nie mam nic do zarzucenia. Arancini były kreatywnie skomponowane, ale żałuję że zamiast nich nie spróbowałem innych talerzyków, bo to jednak dalej arancini - ciężko z tego więcej wyciągnąć.

4.8/5 Na końcu ulicy Francuskiej na Saskiej Kępie, w miejscu łatwym do przeoczenia, działa restauracja René Cucina. To niewielki lokal, kameralny i szybko wypełniający się gośćmi, zwłaszcza w weekendy. Mimo skromnej przestrzeni, miejsce od początku budzi dobre wrażenie: obsługa jest uprzejma, kompetentna i obecna wtedy, kiedy trzeba. Menu opiera się na formie mniejszych porcji, zachęcających do zamawiania kilku dań naraz. Ceny są wyższe niż przeciętne, ale restauracja stara się je uzasadnić świeżością produktów i dbałością o detale. Dania pojawiają się na stoliku szybko, lecz bez wrażenia pośpiechu ze strony kuchni. Najmocniej broni się risotto truflowe: kremowe, precyzyjnie doprawione, z ryżem o właściwej strukturze. Połączenie czarnej trufli, białego wina, oliwek i domowego majonezu daje efekt pełny, ale nie przytłaczający. Karmelizowana dynia piżmowa okazuje się jednym z najbardziej udanych elementów menu: miękka, o wyraźnej słodyczy podbitej przyprawami, z dodatkami, które porządkują całość i nadają jej harmonii. Zapiekany ser z tartym jabłkiem i orzechami to danie cięższe, ale interesujące. Kontrast temperatur i tekstur sprawia, że słodycz jabłka przełamuje masywność sera, co daje zaskakująco wyważony efekt. Ragu z wołowiną jest solidne, intensywne i lekko pikantne. To propozycja dobrze wykonana, choć mniej zaskakująca niż pozostałe, poprawna, lecz nie tak odkrywcza. René Cucina to restauracja, do której warto zajrzeć, jeśli ceni się starannie przygotowane małe dania i smakową konsekwencję. To miejsce, do którego chętnie się wraca, również po to, by sprawdzić, jakie nowe pomysły pojawią się w kuchni.

Zaskoczenie, mało powiedziane, to miejsce pozostawia po sobie jedynie dobre wrażenia! Obsługa top, luz w kontakcie z gościem, znajomość serwowanych dań i ten cytat, który pozostanie w pamięci „smaczności”. Wizyta zdecydowanie do powtórzenia, a do polecenia w ciemno: - Ragu z żebrem, które śnić będzie się po nocach - kombucha domowej roboty, przepyszna, zniewalająca podniebienie - pizza slice na bogato Zdecydowanie wracamy!

René na Francuskiej w Warszawie to prawdziwa perełka kulinarna. Nowe menu zachwyca, małe talerzyki zaskakują nieoczywistymi połączeniami smaków. Szczególnie warto spróbować porów palonych na maśle, podanych na sosie z tuńczykiem i anchois - absolutne mistrzostwo. Tatar jest przepyszny, a sznycel z bakłażanem w panko to coś, co trudno zapomnieć. Do tego rosbef i równie doskonały kurczak w pomidorach. Całości dopełnia obsługa, pani Natalia, która nam wszystko doradziła, to cudowna osoba z ogromną wiedzą i pasją do jedzenia. Pasjonatom nietuzinkowych smaków polecam.