Złote Runo

Odwiedziłam Złote Runo w Warszawie i byłam naprawdę mile zaskoczona. Lunch za 38 zł okazał się nie tylko bardzo smaczny, ale też wyjątkowo tani jak na Warszawę. Porcje są duże, świeże i świetnie doprawione. Atmosfera w restauracji jest jak w domu – ciepło, przytulnie i z miłym podejściem do gościa. Obsługa również zasługuje na wielki plus: kelnerzy są bardzo uprzejmi, uśmiechnięci i chętnie doradzają przy wyborze dań. Na pewno wrócę tu ponownie. Polecam każdemu, kto szuka pysznego i niedrogiego miejsca na lunch w stolicy!

Godzinę po otwarciu lokal świecił pustkami, do tego stopnia, że nawet obsługi nie było. Cały lokal wypełniał drażniący zapach wędzarni. Z plusów, jak już się obsługa pojawiła, to było miło, szybko i sprawnie. Bardzo smaczna kawa. Za to jedzenie mocno średnie. Zamówiliśmy z karty jajka po benedyktyńsku jedne z boczkiem, drugie z krewetkami. Tost na którym były podane jajka ociekał tłuszczem i był gumowy. Jajka były niedogotowane i wyciekła z nich woda, którą jeszcze bardziej rozmoczyła tosta. Krewetki i boczek były smaczne. Obok podany był hummus z buraka, który też był niesmaczny, w poza tym nawet nie było go z czym zjeść.

Chciałabym podzielić się moją negatywną opinią o wizycie w restauracji. 1. Śledź pod „szubą” był praktycznie bez majonezu, a warzywa niemal bez smaku – danie kompletnie odbiegało od oczekiwań. 2. Deruny z mięsem były wyraźnie niedosmażone. Kiedy poinformowałam, że chcę zrezygnować z dania, zaproponowano ponowne przygotowanie. Odmówiłam, bo ze względu na grubość derunów zakładałam, że druga porcja będzie taka sama. Przed moimi oczami podano przeprosiny i usunięto danie z rachunku. Mimo to obaj kelnerzy dwukrotnie podkreślali, że danie usunięto z rachunku. Gdy powiedziałam, że zdziwiłabym się, gdyby zostawili je na rachunku, usłyszałam odpowiedź: „gdybyśmy byli w Ameryce, to byśmy zostawili i nie robili ceremonii z klientem”. Uważam taką uwagę za nieprofesjonalną i nieadekwatną w sytuacji, w której klient zgłasza realny problem z jakością jedzenia. 3. Cena herbaty podana w menu wynosiła 18 zł, natomiast na rachunku widniała kwota 25 zł. Na pytanie o różnicę usłyszałam, że podano herbatę w litrowym czajniku, a cena w menu jest „stara”. Jest to dla mnie jednoznaczne wprowadzenie klienta w błąd, ponieważ konsument ma prawo znać cenę produktu przed zakupem. 4. Do rachunku doliczono 10% serwisu za obsługę. Jednak mimo że siedziałyśmy przy jednym stoliku i poprosiłyśmy o podział rachunku na dwie osoby, każda z nas została obciążona dodatkowo 10% serwisu, co oznacza, że opłata została pobrana podwójnie. Przy takiej jakości obsługi i jedzenia — pozostawiło to wyjątkowo nieprzyjemne wrażenie. Chce dodac źe zgodnie z Ustawą z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym, przedsiębiorcy nie wolno stosować praktyk wprowadzających konsumenta w błąd, zarówno co do ceny, jak i sposobu naliczania opłat. • Art. 5 ust. 1 określa, że praktyką wprowadzającą w błąd jest podanie informacji nieprawdziwych lub takich, które mogą wprowadzać konsumenta w błąd, w tym dotyczących ceny produktu. • Art. 6 ust. 1 wskazuje, że za wprowadzające w błąd uważa się także zatajanie istotnych informacji, które konsument musi znać przed dokonaniem transakcji. • Art. 4 ust. 1 podkreśla, że praktyka taka jest zakazana, jeżeli w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami zniekształca lub może zniekształcić zachowanie przeciętnego konsumenta. Zawyżenie ceny w stosunku do tej z menu oraz naliczenie serwisu dwukrotnie przy jednym stoliku spełnia definicję praktyki wprowadzającej w błąd i narusza prawa konsumenta.

Niestety nie zjadłem. Obsługa nie dotarła, 20 minutowy oczekiwania aż kelner podejdzie i odpuściłem sobie. Dodam ze ruch byl bardzo mały.

Przystępna cena, wspaniały smak. Sznycel cielęcy był tak wielki, że poprosiliśmy na wynos. Świeże tłoczone soki, marchewkowy i selerowy. Kawa Flat White taka jak powinna być. Pani kelnerka bardzo miła. W tej restauracji Jazon i Argonauci zostaliby nasyceni.