RARYTAS

Trafiliśmy na Rarytas wracając ze spaceru po bastionach, gdy akurat dyskutowaliśmy co by tu można zjeść... I że może na przykład zapiekanki byłyby dobrym wyborem 🤔 Idziemy Łąkową, a tu otwarta brama i fajna miejscówka. Zamówiliśmy 2 Wymuszenia, jedną Dziesionę oraz pamcernika Dżulio Cezare. Zapiexy fajnie chrupiące, dobrze wypieczone i z całkiem godną ilością farszu 👍 Ale moim sztosem był pancernik - ciasto drożdżowe, bardzo dobre samo w sobie, ale po rozgryzieniu, mega pyszny farsz. Wg mnie to miejsce warte odwiedzenia i powrotu 🙂

To było naprawdę dobre👌. Dobrze było trafić w takie miejsce zanim rolki na instagramie zwiększą kolejki! Dosłownie kilka pozycji menu - i każda wyśmienita. Wszystko swieże i pyszne. Na pewno tu wrócę - totalny sztosik 🔥

Świetny food track z domową pizzą. Ciasto puszyste dobrze wypieczone, świeże dodatki, pyszne salami. Fajny klimat, w podwórku. Obok jest pub więc można domówić sobie piwko 😁 !!!POLECAM!!!

Zamówione jedzenie nie nadaje się do spożycia.Wybrany rodzaj ciasta : na jednej pizzy puszyste, na drugiej chrupkie. Oba placki wyglądają tak samo płasko. Ciasto niewyrośnięte, nieprzypominające ciasta do pizzy, bliżej do naleśnika. Jeśli ktoś pisze że ta pizza jest wybitna to chyba całe życie spędził pod kamieniem. Każda „osiedlowa polska pizza” bije ten gniot na głowę. Cena 57 PLN za to coś (Zbyt elegancka). Najdroższa „pizza” w życiu. Czuję się totalnie oszukany.

Recenzja "pizzerii", która nią nie jest Miałem okazję odwiedzić miejsce, które z założenia miało być pizzerią, ale w rzeczywistości okazało się food truckiem zakamuflowanym na parkingu. Już na wstępie klimat budził pewne wątpliwości – brak jakiegokolwiek oznakowania sugerującego lokal gastronomiczny, a zamiast lodówki z napojami znalazłem plastikową skrzynkę schowaną pod kontenerem obok. Przechodząc do najważniejszego, czyli pizzy – niestety, nie mogę powiedzieć, że była warta polecenia. Ciasto miało podejrzanie znajomą konsystencję, przypominającą gotowe spody z rolki, które można znaleźć w popularnej niemieckiej sieci supermarketów. Smak potwierdził to pierwsze wrażenie – bez charakteru, lekko gumowe, zdecydowanie dalekie od włoskiej tradycji. Składniki również nie powalały jakością. Ser był wyjątkowo tłusty, pozostawiając nieprzyjemny film na podniebieniu, a reszta dodatków sprawiała wrażenie, jakby długo czekała na swoją kolej w nie najlepszych warunkach. Największym zaskoczeniem okazała się jednak cena. Mała pizza kosztowała 45 złotych, co w kontekście jakości jest kwotą absurdalną. Dla porównania – w samym centrum Mediolanu, w restauracji, którą niedawno odwiedziłem, ceny pizzy zaczynały się od 8 do 14 euro, a poziom tamtejszego jedzenia to absolutna czołówka. W tym przypadku mamy do czynienia z podrzędną jakością za cenę, która nijak nie jest uzasadniona. Podsumowując, jeśli ktoś szuka prawdziwej pizzy – lepiej poszukać gdzie indziej. Jeśli jednak ktoś nie ma wygórowanych oczekiwań i akurat przejeżdża przez ten parking, może to być opcja awaryjna. Choć nawet wtedy warto się zastanowić, czy nie lepiej po prostu pojechać do najbliższego supermarketu i upiec pizzę samemu – wyjdzie taniej i zapewne smaczniej.